Przeciętne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw w czerwcu osiągnęło niemal 9,4 tysiąca złotych brutto, co przewyższyło oczekiwania ekonomistów, jednak tempo wzrostu płac wyraźnie zwalnia w porównaniu z ubiegłym rokiem.
Według najnowszych informacji opublikowanych przez Główny Urząd Statystyczny, średnia pensja w czerwcu 2026 roku wyniosła dokładnie 9399,89 zł brutto. To oznacza wzrost o 5,8% w stosunku do analogicznego okresu rok wcześniej oraz 2,5% więcej niż w maju tego samego roku.
Co istotne, podana wartość przewyższyła prognozy ekonomistów, którzy szacowali roczny wzrost wynagrodzeń na poziomie 5,6%, a miesięczny na 2,4%.
Po spadku w maju – pensje delikatnie się odbiły
W maju przeciętna pensja w sektorze przedsiębiorstw, bez wypłat nagród z zysku, wyniosła 9172,11 zł, co oznacza, że czerwcu wzrosła o 227,78 zł brutto.
Jednakże, mimo tego zwyżkowego trendu, płace nie zdołały powrócić do wartości odnotowanych w marcu i kwietniu. W pierwszym kwartale roku najwyższa średnia wypłata sięgała aż 9652,07 zł (marzec) oraz 9530,45 zł (kwiecień).
W efekcie czerwcowa pensja była niższa o 252,18 zł od marcowego rekordu, a od początku roku, kiedy średnia płaca wynosiła 9002,27 zł, można mówić o wzroście o niemal 400 zł.
Wahania miesięcznych wynagrodzeń są bowiem częściowo efektem terminu wypłat premii, dodatków i innych nieregularnych składników. Warto zaznaczyć, że GUS wyłącza z wyliczeń nagrody z zysku, lecz pozostałe premie nadal wpływają na wysokość średniej płacy.
Eksperci z Erste wskazywali nawet przed publikacją, że wypłaty bonusów w niektórych sektorach mogły korzystnie wpłynąć na czerwczowe wyniki.
Spowolnienie tempa wzrostu pensji
Chociaż zarobki wciąż rosną, tempo ich wzrostu jest już znacznie mniejsze niż przed rokiem. W czerwcu 2025 roku średnia płaca zwiększyła się bowiem o około 9% w skali roku, podczas gdy obecny wzrost to 5,8%.
Częściowo spowolnienie tłumaczy się wysoką bazą z ubiegłego roku, gdy tempo wzrostu było wyjątkowo szybkie. Dodatkowo, rynek pracy wykazuje oznaki ostudzenia – zatrudnienie w sektorze przedsiębiorstw spada, a firmy podchodzą ostrożniej do rekrutacji i podwyżek.
Adam Antoniak z ING komentował, że po trzech latach intensywnych podwyżek presja na kolejne znaczące wzrosty wynagrodzeń maleje. Ponadto badania NBP pokazują, iż firmy planują mniejsze podwyżki niż w poprzednich latach, nie zamierzając równocześnie zwiększać zatrudnienia. Przyczyną mają być m.in. słabszy popyt, wysokie koszty działalności i niepewność gospodarcza.
Sezonowe różnice mogą tłumaczyć poprawę płac między majem a czerwcem, jednak spadek dynamiki rok do roku wpisuje się raczej w dłuższy trend wynikający z wysokiej bazy oraz ostudzonego rynku pracy. Dopiero kolejne miesiące pokażą, czy ta tendencja się utrzyma.
Ograniczenia danych – kto nie jest ujęty w statystykach?
Warto pamiętać, że dane GUS odnoszą się jedynie do sektora przedsiębiorstw zatrudniającego co najmniej 10 osób. Z zestawienia wyłączone są mikroprzedsiębiorstwa oraz znaczna część sektora publicznego.
Średnia płaca to wskaźnik arytmetyczny, który może być zaniżony przez bardzo wysokie zarobki nielicznych. Lepszym obrazem zarobków przeciętnego pracownika jest mediana – czyli wartość, poniżej której zarabia połowa zatrudnionych.
Najnowsze dostępne dane o medianie pochodzą z początku tego roku i wynosiły około 7447 zł brutto, co przekłada się na około 5400 zł netto. To oznacza, że połowa pracowników zarabiała mniej, a połowa więcej.
