Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Łodzi ujawniła wstrząsające zdarzenie. Na terenie Nadleśnictwa Poddębice, w specjalnie wyznaczonej strefie ochrony, gdzie bieliki miały idealne warunki do wychowania młodych, doszło do bestialskiego czynu. Wokół gniazda nie prowadzono żadnych prac leśnych, a cały obszar był objęty ścisłą ochroną.
W poniedziałek leśnicy i przedstawiciele Komitetu Ochrony Orłów udali się na miejsce, aby obrączkować młode bieliki. Zamiast piskląt, czekał na nich makabryczny widok. Gniazdo zniknęło, a drzewo, na którym się znajdowało, zostało brutalnie ścięte.
„Wszystko wskazuje na celowe działanie osoby, która świadomie doprowadziła do zniszczenia miejsca lęgowego jednego z najcenniejszych gatunków ptaków w Polsce” – czytamy w komunikacie, który określa sprawę jako „bardzo smutną i bulwersującą”.
Koszmarne odkrycie w Nadleśnictwie Poddębice. Celowe zniszczenie gniazda bielika
Zrujnowanie lęgowiska natychmiast zgłoszono policji. Za ten czyn grozi kara do pięciu lat pozbawienia wolności. Jak się okazuje, w wyniku tego haniebnego aktu, śmierć poniosły dwa pisklęta. Hanna Bednarek-Kolasińska, rzeczniczka RDLP w Łodzi, potwierdziła: „Na miejscu obok zniszczonego gniazda znaleźliśmy pióra i szczątki około czterotygodniowych piskląt”.
Gniazdo znajdowało się w strefie ścisłej ochrony, a para bielików regularnie co roku doczekiwała się tam dwóch piskląt. Eksperci z Komitetu Ochrony Orłów od lat monitorowali to miejsce i obrączkowali młode. „Dla gniazda bielików pod Poddębicami zorganizowana była strefa ochrony. Leśnicy dbali o to, żeby gniazdująca tam para miała warunki jak najbardziej zbliżone do dzikich. Nie prowadziliśmy w okolicy żadnych prac leśnych. Nawet nie czyściliśmy duktów w najbliższej okolicy, żeby ograniczyć poruszanie się tam ludzi. Teren w otoczeniu gniazda przypominał puszczę” – dodała Bednarek-Kolasińska.
Według rzeczniczki RDLP, sprawca musiał celowo śledzić trasę przemieszczania się bielików z żerowisk nad Zalewem Jeziorsko do gniazda, a następnie precyzyjnie je zlokalizować.
Kto stoi za zniszczeniem symbolu polskiej przyrody?
Bielik to kluczowy gatunek dla polskiej fauny. Jego populacja systematycznie rośnie, co jest zasługą wieloletnich działań leśników i tworzenia stref ochronnych wokół miejsc lęgowych. Na obszarze RDLP w Łodzi, liczba stref ochrony dla bielika wzrosła z 14 w 2016 roku do 32 obecnie. Łącznie strefy te obejmują ponad 320 hektarów. Dodatkowo, wokół nich wyznaczane są strefy ochrony okresowej (prawie 990 ha), obowiązujące w okresie lęgów i wychowu młodych.
W łódzkiej RDLP leśnicy mają pod opieką 32 całoroczne strefy ochrony, co oznacza, że w każdej z nich znajduje się aktywne gniazdo bielika. Te imponujące konstrukcje są wykorzystywane przez ptaki przez wiele lat, osiągając nawet 4 metry wysokości, 2,5 metra średnicy i wagę przekraczającą tonę.
Bieliki wybierają na gniazda potężne, często ponad 120-letnie drzewa, które zapewniają stabilność tak ciężkiej budowli. Nie tylko gniazda są ogromne, ale i ich rewiry lęgowe, które mogą rozciągać się od 60 do nawet 300 kilometrów kwadratowych.
Bieliki pod ścisłą ochroną – dramatyczna historia gatunku
Bieliki to największe ptaki szponiaste w Polsce i jedne z pierwszych, które przystępują do lęgów, już na przełomie zimy i wiosny. Okres inkubacji jaj i wychowywania piskląt trwa do sierpnia, co wymaga od nich szybkiego rozpoczęcia sezonu lęgowego. Wychowanie młodych to ogromne wyzwanie dla dorosłych ptaków, muszą bowiem zapewnić im odpowiednią ilość pożywienia. Pisklę zjada ponad pół kilograma pokarmu dziennie, głównie ryb. Od wyklucia do opuszczenia gniazda, jedno pisklę potrafi spożyć nawet 50 kilogramów pokarmu.
Samice bielika mogą ważyć do sześciu kilogramów, a rozpiętość ich skrzydeł sięga 2,5 metra. Samce są tylko nieznacznie mniejsze. Dorosłe ptaki (powyżej pięciu lat) charakteryzują się ciemnobrązowym upierzeniem, jasnopłowymi szyjami i głowami, śnieżnobiałymi ogonami oraz intensywnie żółtymi dziobami. Mogą żyć do 30 lat i łączą się w pary na całe życie, szukając nowego partnera tylko po śmierci poprzedniego.
Na początku XX wieku bielik znajdował się w Polsce na skraju wymarcia. Według ekspertów, ptaki te uratowała ich niezwykła zdolność do adaptacji w zmieniającym się środowisku oraz prowadzona od kilku dziesięcioleci intensywna ochrona gatunku. Polska populacja bielika osiągnęła imponującą liczebność około 1,5 do 2 tysięcy par lęgowych, co plasuje ją na trzecim miejscu pod względem wielkości w Europie.
