Mosty, drogi i cyberobrona – planowane inwestycje w strategiczną infrastrukturę związane z bezpieczeństwem w Niemczech mają szansę wygenerować setki tysięcy nowych etatów, a pozytywne efekty odczuje cała Europa.
Niezależnie czy chodzi o zabezpieczenia cyfrowe, czy o wzmacnianie dróg umożliwiających przejazd ciężkiego sprzętu wojskowego, państwa członkowskie NATO postanowiły zwiększyć nakłady nie tylko na zbrojenia, ale również na infrastrukturę istotną dla bezpieczeństwa.
Według badania przygotowanego przez firmę doradczą EY-Parthenon oraz Deka-Bank, te inwestycje mogą wywołać silny impuls gospodarczy oraz stworzyć około 4,4 miliona miejsc pracy w całej Europie.
Już w samych Niemczech wzrost zatrudnienia mógłby wynieść blisko 723 tysiące nowych stanowisk.
Potężne budżety na obronę i bezpieczeństwo do 2035 roku
Na ubiegłorocznym szczycie NATO w Hadze przyjęto, że do 2035 roku wydatki na obronność państw wzrosną do 3,5 proc. PKB. Ponadto dodatkowe 1,5 proc. PKB ma być przeznaczane na infrastrukturę kluczową dla bezpieczeństwa, obejmującą strategiczne drogi, kolej, porty, systemy energetyczne oraz rozwój cyberbezpieczeństwa.
Zgodnie z analizą, europejscy członkowie NATO powinni inwestować rocznie aż 320 miliardów euro, z czego samych Niemiec dotyczyłoby 62 miliardów euro. Co istotne, każde euro zainwestowane w infrastrukturę mogłoby wygenerować efektywność gospodarczą odpowiadającą około 2,5 euro.
Branże budowlane i technologiczne na fali wzrostu
Największe zyski odniosą przede wszystkim firmy z sektora budowlanego i ICT, a także przedsiębiorstwa logistyczne i przemysł elektrotechniczny. W sumie około 1,8 miliona etatów powstałoby bezpośrednio w sektorze infrastrukturalnym, a kolejne miejsca pracy pojawiłyby się u poddostawców i w innych powiązanych branżach.
„Inwestycje w infrastrukturę obronną przyniosą szerokie efekty gospodarcze i napędzą wzrost gospodarczy nawet silniej niż typowe wydatki na zbrojenia” – zauważa Jan Friedrich Kallmorgen z EY-Parthenon.
Jednakże raport wskazuje też na trudności, takie jak ograniczenia budżetowe oraz istniejące deficyty inwestycyjne. Wymagane będą więc nie tylko środki publiczne, ale też zaangażowanie kapitału prywatnego, ułatwienia proceduralne oraz lepsza europejska koordynacja planów infrastrukturalnych, szczególnie tych obejmujących transgraniczne połączenia.
