Przed Mają Chwalińską staje ogromne wyzwanie – półfinał Roland Garros. Jej osiągnięcia wzbudzają ogromne zainteresowanie w Polsce. Warto jednak przypomnieć, że w jej karierze były również trudne chwile, które zmusiły ją do przerwania aktywności zawodowej.
Wielki półfinał przed Mają Chwalińską
Maja Ewa Chwalińska przyszła na świat 11 października 2001 roku w Miechowie, ale dorastała w Dąbrowie Górniczej. Swoją przygodę z tenisem rozpoczęła już w wieku siedmiu lat, a przez lata systematycznie budowała swoją pozycję w tym sporcie. Ostatnio jest na czołówkach gazet, co związane jest z jej sukcesami w rolandgarros. 24-letnia zawodniczka dotarła do półfinału, pokonując po emocjonującej walce Annę Kalinską w ćwierćfinale. Jej fani z niecierpliwością oczekują kolejnego występu. Niemniej jednak, w jej przeszłości pojawiły się też poważne problemy.
W wieku 19 lat, w czerwcu 2021, Maja podzieliła się ze światem na swoich mediach społecznościowych informacją, że przez półtora roku zmagała się z depresją.
Ostatnie dwa lata były dla mnie niezwykle trudne. Doświadczałam wielu kłopotów zdrowotnych, które zmuszały mnie do rezygnacji z turniejów lub wycofywania się w trakcie meczów. Te ostatnie miesiące były dla mnie ciężkie także pod względem psychicznym. Od końca 2019 roku zmagam się z depresją – pisała na Facebooku.
Choroba zmusiła ją nawet do wstrzymania swojej obiecującej kariery.
Doszłam do etapu, w którym nie byłam w stanie zmusić się do treningu. Moja psychika i ciało dawały mi znać, że potrzebuję przerwy, a ja musiałam to uszanować. Mam ogromne wsparcie ze strony rodziny oraz fachowców, za co jestem wdzięczna. Wciąż kocham tenis, ale wrócę do niego, gdy poczuję, że jestem gotowa – dodała.
Maja Chwalińska i jej walka z depresją
O swoich zmaganiach powiedziała także podczas występu w „Dzień dobry TVN”.
Kort to miejsce, gdzie przeżyłam zarówno wspaniałe, jak i najsmutniejsze chwile w moim życiu. […] Stale miałam kontuzje, a moje ciało dawało sygnały, że nie daje rady. Nie czułam radości z gry w tenisa i na każdym meczu walczyłam głównie z samą sobą. Były momenty, kiedy nie miałam pojęcia, przeciwko komu gram – relacjonowała.
W rozmowie z „Faktem” o stanie Mai opowiedział jej tata.
Staraliśmy się być przy niej blisko. Maja zawsze mówiła, że uwielbia tenis i pragnie grać. Nigdy nie mieliśmy chwili wątpliwości – powiedział Tomasz Chwaliński.
Podkreślił, że cała rodzina przeżywała wówczas trudne chwile.
Są momenty, w których rodzic czuje bezsilność, często pragnie pomóc, ale nie wie, jak. Stara się dać wszystko, co może, ale brakuje mu pomysłu, co dalej – dodał.
Zwrócił również uwagę na fakt, że depresję często trudno zidentyfikować.
To skomplikowany temat. Takie osoby często próbują wszystko maskować, a depresję łatwo przeoczyć.
W wywiadzie dla Eski, Szymon Bandura, który grał w Beskidzkim Klubie Tenisowym Advantage w Bielsku-Białej, powiedział:
Myślę, że wiele osób pomogło jej w powrocie do uśmiechu, który teraz ma na korcie, co jest świetne.
Tata Mai Cwalińśkiej w Paryżu
Tomasz Chwaliński udzielił ostatnio obszernego wywiadu dziennikarzom w Paryżu, gdzie opowiedział o swojej córce i jej zmaganiach z depresją.
Maja zawsze miała jasny plan. Zawsze w niego wierzyliśmy. Nie dopuszczaliśmy myśli, że mogłoby się nie udać – zaznaczył.
Jak podkreślił, od dzieciństwa Maja miała zamiłowanie do sportu.
Tenis to był jej wybór. Była energicznym dzieckiem, więc zachęcaliśmy ją do różnych aktywności. Próbowała karate, siatkówki, ale to tenis ją najbardziej wciągnął. Jej pasja trwa do dziś.
Podkreślił, że sposób, w jaki Maja gra, przyciąga wzrok.
Uwielbiam jej różnorodność w grze. Dzisiejszy tenis zwykle opiera się na sile i szybkości. Maja potrafi to zrobić, ale gra bardzo zróżnicowanie, co czyni ją atrakcyjną dla widza.
Podkreślił jednak, że tenis to drogi sport. Na szczęście, dzięki sukcesom w Roland Garros, Maja zyska finansowe wsparcie.
Osoby z przeciętnymi zarobkami nie są w stanie same utrzymać tego sportu od pewnego wieku. To drogi wysiłek. Kiedy przeszedłem na emeryturę, mogłem towarzyszyć Mai, ale niewielu rodziców, chyba że są bogaci, ma możliwość samodzielnego finansowania kariery bez wsparcia sponsorów.
Jej życie przez ostatnie lata wypełnione było intensywnymi wyjazdami.
Nie chcę wchodzić w szczegóły finansowe. Należy mieć na uwadze, że żeby się rozwijać w juniorach, trzeba podróżować po Europie w wieku 14 lat. To całe tygodnie w podróży, a sponsorzy nie przychodzą sami – trzeba ich aktywnie poszukiwać.
Rodzina stara się być jak najbliżej Mai i są z niej niesamowicie dumni.
Przez cały czas staraliśmy się być blisko, a w tamtym okresie Maja mieszkała w Bielsku. To były zbyt miłe chwile, by rozmawiać o depresji. To złożony temat, który można omawiać bez końca. Wszyscy wiemy, że choroba ta bywa niezauważona nawet przez najbliższych, ponieważ osoby cierpiące często ją maskują. Można przez to przejść. Miejmy nadzieję, że wielu ludziom się to uda.
Maja konsekwentnie dążyła do celu, ale nikt nie spodziewał się, że osiągnie aż takie wyniki.
Widzieliśmy, że wszystko zmierza w dobrym kierunku. Maja grała coraz lepiej i pewniej. Zawsze wierzyła w swoje możliwości. Pojawiły się efekty. Kontuzje odeszły w cień, mogła spokojnie trenować z trenerem. Wyniki turniejów były różne, ale ogólnie robiła postępy. Kto mógł przewidzieć, kiedy to się zdarzy? Nikt nie spodziewał się ćwierćfinału w turnieju wielkoszlemowym.
Pan Tomasz nie ukrywa, jak bardzo jest dumny z sukcesów swojej córki.
Odczuwam ogromną dumę, zresztą za każdym razem, gdy Maja gra.
