Magorzata Kalicińska otwarcie mówi o tym, jak dramatycznie zmieniło się jej życie po utracie ukochanego męża. W ostatnim wywiadzie pisarka uchyla rąbka tajemnicy o tym, jak radziła sobie z trudnym czasem pełnym stresu i żalu. Podzieliła się również wspomnieniami o poruszających słowach, które usłyszała niedługo po śmierci swojego partnera.
Autorka nie ukrywa, że codzienność po odejściu męża wciąż stanowi dla niej ogromne wyzwanie. Jej ukochany zmarł we wrześniu 2025 roku po długiej walce z chorobą. W rozmowie z magazynem „Viva!” Kalicińska podkreśla, jak bardzo trudno jej pogodzić się z nową rzeczywistością bez bliskiej osoby.
Trudne chwile i mocne emocje – Kalicińska wraca do ostatniego roku życia męża
Pisarka zaznacza, że stara się koncentrować na teraźniejszości i obowiązkach związanych z domem oraz wychowaniem dużego dziecka. „Myślę przede wszystkim o tym, co jest tu i teraz. O przyszłości — żeby mieć siłę dźwigać wszystko, ten dom i tę wielką rodzinę. Ten rok pokazał mi, że potrafię sobie radzić, ale czy tak będzie zawsze?” – zastanawia się otwarcie.
Kalicińska wyjawia, że w ostatnim czasie tworzy nowe teksty, które określa mianem „epimetów”, czyli połączenia epiki i poezji. To właśnie dzięki nim wyraża swoje emocje i doświadczenia związane z żałobą. Choć na razie nie planuje publikacji tych utworów, pisanie stało się dla niej ważnym sposobem na zachowanie równowagi i lepsze radzenie sobie z codziennością.
Wspomina także o swojej książce „Nostalgia. Rzecz o moich ukochankach”, nad którą pracowała właśnie w ostatnim roku życia swojego męża. Proces twórczy był dla niej ucieczką od głębokiego stresu i trudnych emocji.
„Nie chciałam, żeby to była rozdzierająca opowieść oparta wyłącznie na moim życiu. Pisałam tę książkę, gdy Wodek dużo spał, a ja… byłam zalana kortyzolem, a przyjaciel, który jest lekarzem, mówił mi, co ze sobą zrobić. Pomyślałam, że najlepiej będzie, jeśli zajmę się tym, co kocham.”
Pozostawiła po sobie wzruszające wspomnienia i niezwykłe słowa po śmierci męża
Kalicińska podzieliła się również historią, która miała miejsce kilka miesięcy po śmierci męża podczas spotkania poświęconego starości. Wtedy usłyszała wyjątkowe słowa, które poruszyły ją do głębi i zmusiły do refleksji nad przyszłością. „Kilka miesięcy po śmierci Wodka, na spotkaniu poświęconym starości, podeszła do mnie piękna para. Pani powiedziała wtedy: 'Bardzo proszę, zrób w swoim życiu miejsce na przyjaciela. Nie na przyjaciółki czy koleżanki, bo to zupełnie inna relacja.’” – relacjonuje autorka.
Para opowiedziała jej swoją historię – oboje stracili swoich życiowych partnerów, ale dali sobie szansę na wspólne życie. To nie była kwestia zastępowania ukochanych, lecz wzajemnego wsparcia i towarzystwa. „Oboje straciliśmy bliskie osoby, ale dzięki temu, że się znaleźliśmy, mamy zajęcie. To nie żadne romanse, tylko życie, które nie jest siedzeniem na kanapie i rozpaczą. Nikt mu go nie zwróci, i nikt nie zwróci mi męża, ale życie toczy się dalej. Proszę o tym pamiętać” – zakończyła Kalicińska.
