Dla wszystkich fanów serialowych klasyków oraz miłośników lat 90. mamy rewelacyjną wiadomość – na Netflix trafił „Ostry dyżur”, kultowy dramat medyczny, który na zawsze wpisał się w historię telewizji. To właśnie dzięki temu serialowi powstały takie hity jak „Chirurdzy” czy „The Pitt”, a także zaczęła się błyskotliwa kariera George’a Clooneya.
Stworzony przez Michaela Crichtona, znanego lekarza i autora „Parku Jurajskiego”, „Ostry dyżur” pojawił się na antenie NBC 19 września 1994 roku. Akcja toczyła się w Cook County General Hospital w Chicago, a całość skupiała się na izbie przyjęć, czyli ER (Emergency Room) – odpowiedniku naszego SOR-u. Każdy odcinek przedstawiał inne przypadki medyczne, a stałym elementem była obsada – lekarze, pielęgniarki i personel pomocniczy.
Jak „Ostry dyżur” odmienił oblicze seriali medycznych?
Choć nie był pierwszym serialem medycznym z USA, „ER” wyróżniał się ogromnym realizmem i innowacyjnym podejściem. Wprowadził ruchomą kamerę (steadicam), dynamiczne tempo oraz wierne oddanie szpitalnego życia. Serial umiejętnie łączył złożone przypadki kliniczne z osobistymi dramatami bohaterów oraz moralnymi dylematami, co sprawiło, że widzowie oszaleli na jego punkcie.
Przez ekran przewinęło się wiele gwiazd – największym odkryciem był George Clooney jako dr Doug Ross oraz Noah Wyle, wcielający się w dr Johna Cartera, który później ponownie zaistniał w „The Pitt”. Jednak siła „Ostrego dyżuru” leżała w całej gamie interesujących postaci – od nieprzewidywalnego dra Petera Bentona (Eriq La Salle), przez oddaną pielęgniarkę Carol Hathaway (Julianna Margulies), po waleczną dr Susan Lewis (Sherry Stringfield) oraz zmagającego się z trudnościami dra Marka Greene’a (Anthony Edwards). Obsada z czasem się zmieniała, ale burzliwe relacje i codzienne wyzwania w izbie przyjęć wciąż przykuwały uwagę widzów.
Popularność serialu w szczytowym okresie była imponująca. Już w pierwszym roku produkcja gromadziła średnio 19 milionów widzów na odcinek, plasując się tuż za „Kronikami Seinfelda” jako drugi najchętniej oglądany program telewizyjny.
Przez blisko pięć lat trwała zażarta rywalizacja z kultowym sitcomem, który wyznaczył szlak późniejszym komediom o grupach przyjaciół w wielkim mieście. Konflikt zakończył się w 1998 roku, gdy „Seinfeld” zakończył emisję, a „ER” objął niekwestionowaną pozycję lidera.
George Clooney i serialowa legenda. Ale nie wszyscy byli zachwyceni
„Ostry dyżur” długo utrzymywał efektowną pozycję najdłużej emitowanego medycznego dramatu prime-time w USA. Serial zakończył się po 15 sezonach i 331 odcinkach w 2009 roku. Jednak od 2019 roku zdetronizowały go „Chirurdzy”, które emitowane są nieprzerwanie od 2005 roku i doczekały się już 22 sezonów oraz 466 odcinków.
Ogromna popularność „ER” potwierdziła się również spektakularnym finałem w 2009 roku, który mimo upływu lat zgromadził przed telewizorami 16,4 miliona widzów. Prawdziwym telewizyjnym arcydziełem okazał się jednak siedem odcinek drugiego sezonu zatytułowany „Hell and High Water”, który wyniósł George’a Clooneya do rangi gwiazdy.
W scenariuszu, podczas ulewy, Doug Ross ma awarię samochodu i gdy stara się wymienić koło, nagle pojawia się spanikowany chłopiec proszący o pomoc dla swojego brata, uwięzionego w zalewanym kanale burzowym. Ross, mimo formalnego stroju i ryzyka, rusza na ratunek, podtrzymując dziecko nad wodą, a cała akcja jest transmitowana na żywo przez lokalną telewizję helikopterową.
Odcinek ten przyciągnął w 1995 roku aż 42 miliony widzów – to najwyższy wynik dla stałego serialu dramatycznego od czasów „Dallas” w 1985 roku.
Fenomen serialu przełożył się też na ogromne zyski – do 2014 roku remake wygenerował ponad 3 miliardy dolarów. Krytycy nie szczędzili mu pochwał, a „Ostry dyżur” zdobył w sumie 128 branżowych nagród (w tym prestiżowego Peabody i kilka Emmy) spośród 442 nominacji.
Richard Zoglin z „Time” określił produkcję jako „prawdopodobnie najbardziej realistyczny obraz medycznej profesji w historii telewizji” (teraz to miejsce zajmuje „The Pitt”). Natomiast Miles Beller z „The Hollywood Reporter” uważał serial za „telewizję, która ma znaczenie, pokazującą prawdę tak intensywną jak bicie serca i tak natarczywą jak syreny karetek”.
Mimo to nie wszyscy byli miłośnikami tak silnej dawki adrenaliny i dramatyzmu. Marvin Kitman z „Newsday” porównał „ER” do „’MAS*H’, w którym widzimy tylko helikoptery i brak tu humoru”. Według niego serial to „czysta trauma, gdzie pacjenci traktowani są schematycznie: opatrz, wypisz i idź dalej”.
Gdzie można obejrzeć „Ostry dyżur”?
Mimo mieszanych opinii, „Ostry dyżur” pozostaje absolutnym kultem. Teraz dostępny na Netflixie, pozwala ponownie przeżyć tę telewizyjną legendę – od pierwszego, aż po ostatni, 331. odcinek.
