Zakazana miłość na portugalskim dworze
Cała ta historia zaczęła się od polityki. Następca portugalskiego tronu, Piotr, zgodnie z decyzją swojego ojca, króla Alfonsa IV, pojął za żonę kastylijską księżniczkę Konstancję Manuel. Związek miał umocnić pozycję Portugalii, ale od samego początku trudno było mówić o szczęśliwym małżeństwie.
Serce królewicza należało bowiem do Inês de Castro, galicyjskiej szlachcianki, która przebywała na dworze jego żony. Ich relacja szybko zaczęła budzić niepokój. Alfons IV obawiał się, że rodzina Inês może stać się narzędziem kastylijskich wpływów na portugalski tron.
Choć próbowano ich rozdzielić, uczucie nie wygasło. Po śmierci Konstancji Piotr jeszcze bardziej zbliżył się do Inês. Niektóre przekazy sugerują nawet, że para mogła potajemnie wziąć ślub.
Tragedia przyszła w styczniu 1355 roku. Inês została zamordowana w Coimbrze na rozkaz ludzi działających za przyzwoleniem króla Alfonsa. Jej śmierć doprowadziła Piotra do otwartego starcia z ojcem. Dwa lata później, po śmierci monarchy, sam objął tron Portugalii.
Brutalna zemsta i niezwykły pochówek
Nowy władca nie zamierzał wybaczyć sprawcom śmierci ukochanej. Dwóch z nich zostało pojmanych i spotkała ich wyjątkowo okrutna kara. Kroniki podają, że wyrwano im serca — jednemu przez pierś, drugiemu przez plecy. Egzekucję przeprowadzono na oczach Piotra oraz dworu.
Jeszcze bardziej niezwykłe wydarzenia rozegrały się kilka lat później. Król ogłosił, że Inês była jego prawowitą żoną, a następnie kazał wydobyć jej szczątki z grobu i przenieść je do Alcobaçy.
Przez wieki powtarzano, że ciało ubrał w królewskie stroje i posadził na tronie. W ten sposób Inês miała zostać pośmiertnie uznana za królową Portugalii. Legenda mówi też, że dworzanie zostali zmuszeni do oddania jej czci — mieli klękać przed zmarłą i całować jej dłoń.
Nie wszystkie elementy tej opowieści da się jednoznacznie potwierdzić. Nie zmienia to jednak faktu, że dzieje Piotra i Inês do dziś uchodzą za jedną z najsłynniejszych legend portugalskiego średniowiecza.
Po śmierci króla oboje spoczęli w klasztorze w Alcobaçy. Ich sarkofagi ustawiono naprzeciwko siebie. Według tradycji było to ostatnie życzenie Piotra, który pragnął, by w dniu Sądu Ostatecznego pierwszą osobą, jaką zobaczy po przebudzeniu, była właśnie Inês de Castro.
