49-letnia aktorka od lat toczy sądową batalię o możliwość skorzystania z tzw. wspomaganego umierania. Jej decyzja wywołuje ogromne emocje — także wśród najbliższych i lekarzy. Co sprawiło, że artystka zdecydowała się na tak trudny i poruszający krok?
Dlaczego temat eutanazji wciąż budzi tak silne emocje?
Eutanazja i wspomagane umieranie od dawna pozostają jednymi z najbardziej kontrowersyjnych tematów społecznych. Dla jednych to kwestia prawa człowieka do decydowania o własnym losie i zakończenia nieuleczalnego cierpienia. Dla innych — przekroczenie granicy, której nie powinno się naruszać.
Na ocenę takich sytuacji wpływają przekonania moralne, religia, ale też osobiste doświadczenia. Nie bez znaczenia jest również to, czy mowa o chorobach terminalnych, trwałym paraliżu czy ciężkich zaburzeniach psychicznych. Właśnie te ostatnie przypadki rozpalają dziś debatę najmocniej.
Ostatnio wiele mówiło się o 25-letniej Hiszpance, Noelii Castillo Ramos, która poddała się eutanazji 26 marca 2026 roku. Sprawa odbiła się szerokim echem i ponownie uruchomiła dyskusję o tym, gdzie przebiega granica między prawem do wyboru a ochroną życia.
Jedno jest pewne — z zewnątrz trudno ocenić, z jakim bólem i jaką codzienną walką mierzy się osoba, która rozważa zakończenie swojego cierpienia.
Prawo, etyka i walka o zmianę przepisów
Debata o wspomaganym umieraniu nie dotyczy wyłącznie medycyny. To także spór o godność, autonomię i granice ingerencji państwa w najbardziej intymne decyzje człowieka. Zwolennicy podkreślają prawo do samostanowienia, przeciwnicy wskazują na ryzyko nadużyć oraz sprzeciw natury etycznej i religijnej.
W niektórych krajach, takich jak Belgia, Holandia, Kanada czy Hiszpania, tego rodzaju rozwiązania są legalne, ale odbywają się wyłącznie w ściśle określonych ramach prawnych i pod nadzorem medycznym. Najwięcej sporów pojawia się jednak wtedy, gdy o dostęp do takiej procedury ubiegają się osoby zmagające się z ciężkimi chorobami psychicznymi.
Claire Brosseau od lat żyje w cieniu choroby
Claire Brosseau to aktorka filmowa i telewizyjna, stand-uperka oraz dziennikarka. W swojej karierze zagrała wiele ról i pracowała u boku znanych nazwisk, w tym Jamesa Franco. Ma rodzinę, przyjaciół i ukochanego psa. Z pozoru mogłoby się wydawać, że ma wszystko.
Za kulisami od ponad trzech dekad mierzy się jednak z wyniszczającymi problemami psychicznymi. Od miesięcy praktycznie nie opuszcza domu. Jak przyznała, pierwszą diagnozę usłyszała już jako 14-latka — chodziło o depresję maniakalną. Z czasem pojawiły się kolejne rozpoznania: choroba afektywna dwubiegunowa, zaburzenia lękowe, zaburzenia osobowości, zaburzenia odżywiania oraz przewlekłe myśli samobójcze.
Wspominała, że już jako ośmioletnia dziewczynka zapisywała w pamiętniku, że nie chce żyć, a czasem siadała na torach, wierząc, że światu byłoby lepiej bez niej.
To cierpienie towarzyszyło jej od najmłodszych lat. Gdy miała 20 lat, trafiła na kilka miesięcy do szpitala po ciężkim epizodzie maniakalno-depresyjnym. Jak wyznała, próbowała zagłuszać ból alkoholem i narkotykami.
W ubiegłym roku opublikowała list otwarty, w którym opisała swoje wieloletnie zmagania z leczeniem.
Przeszłam przez ponad dwa tuziny leków, rozmaite formy terapii, a nawet elektrowstrząsy. Nic nie przyniosło trwałej ulgi.
Jej decyzja wstrząsnęła rodziną. Bliscy nie ukrywali, że początkowo reagowali szokiem, gniewem i bezradnością.
Moja pierwsza reakcja była pełna złości. Odebrałam to jak rezygnację z dalszej walki.
Z kolei matka aktorki zwróciła uwagę na dramat, przed którym stają rodzice patrzący na cierpienie własnego dziecka.
Żadna matka nie chce przeżyć swojego dziecka, ale równie trudno jest patrzeć na ból, którego nie da się opisać słowami.
Wiadomo, że Claire Brosseau zabiega o dostęp do wspomaganego umierania od 2021 roku. Wraz z aktywistami z organizacji Dying with Dignity walczy o to, by kanadyjskie przepisy dotyczące pomocy medycznej w umieraniu objęły także osoby cierpiące na poważne choroby psychiczne. W 2024 roku grupa skierowała pozew przeciwko władzom, licząc na zmianę prawa.
Gdzie szukać wsparcia?
Jeśli jesteś w kryzysie psychicznym albo martwisz się o kogoś bliskiego, warto od razu skorzystać z pomocy specjalistów.
- 116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania dla Dorosłych, codziennie w godz. 14:00–22:00.
- 116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży, 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu.
- 800 70 22 22 – Centrum Wsparcia dla Osób w Stanie Kryzysu Psychicznego, całodobowo.
- 800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka.
- 112 – numer alarmowy w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia.
Nie jesteś sam/a — pomoc jest dostępna.
