Mimo że od prestiżowego festiwalu filmowego w Gdyni minęło już prawie trzy dekady, wzbudza on do dziś gorące dyskusje. Cezary Pazura postanowił szczerze odnieść się do słynnego werdyktu jury z 1997 roku, który wciąż budzi emocje w środowisku filmowym.
Aktor aktywnie utrzymuje kontakt ze swoimi fanami, a jedną z form tej relacji jest seria pytań i odpowiedzi, które publikuje na swoim kanale w serwisie YouTube. W ostatnim odcinku pojawiło się pytanie o głośne rozstrzygnięcia z Gdyni sprzed lat – chodziło o decyzję jury i przyznanie statuetek „Złotych Lwów” w 1997 roku.
Cezary Pazura o niezrozumiałym werdykcie: „To naprawdę mnie zabolało”
„Przed festiwalem większość ekspertów i osób z branży była niemal pewna, że statuetka trafi właśnie do Cezarego Pazury” – napisał jeden z fanów. Przypomniał też, że nagrodzony został zagraniczny aktor, który nawet nie pojawił się na gali rozdania. W tamtym czasie Cezary nie krył swojego rozczarowania i otwarcie krytykował kapitułę jury. Dlatego fan zapytał aktora, jak dziś postrzega tamte wydarzenia i czy z biegiem lat jego opinia uległa zmianie.
„Nie czuję ani żalu, ani goryczy” – odparł Pazura. Następnie wyjaśnił, że jego krytyka nie była wymierzona w laureata nagrody, lecz w sposób, w jaki jury, a zwłaszcza reżyser Krzysztof Krauze, uzasadniało decyzję o jej nieprzyznaniu jemu.
W trakcie uzasadnienia Krauze powiedział, że nie dostałem nagrody, bo „po jego trupie”, i że jestem aktorem zagubionym, który wybiera role bez jasnej drogi – to mnie bardzo zabolało.
– dodał aktor, podkreślając, jak mocno te słowa go dotknęły.
Co kryło się za decyzjami jury? Pazura ujawnia kulisy festiwalu
Później Pazura opowiedział o realiach branży filmowej panujących wówczas i o zasadach, które miały wpływ na przyznawanie nagród podczas festiwalu. Aktor przyznał, że miał wielkie oczekiwania wobec edycji z 1997 roku. Podkreślił, że filmy, w których występował – takie jak „Sztos”, „Szczęśliwego Nowego Jorku”, „Sara” i „Kiler” – cieszyły się dużym uznaniem i były poważnymi kandydatami do wyróżnień.
Ostateczny werdykt okazał się jednak zupełnie inny, co bardzo go rozczarowało. „Miałem wtedy cztery filmy na festiwalu. To był dziwny festiwal. O tym, kto dostaje nagrody, decydowali producenci – jeśli mieli zorganizowane finansowanie dla danego filmu, musieli też oddać mu nagrody” – wyjaśnił Pazura, opisując kulisy tamtego wydarzenia.
