W latach 60. Bogumił Kobiela był jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich aktorów, uchodząc za człowieka, który potrafił zagrać niemal każdą rolę. Jego kreacje w takich filmach jak „Zezowate szczęście”, „Eroica” czy „Wszystko na sprzedaż” na zawsze zapisały się w historii kina. Niestety, życie tego utalentowanego artysty zakończyło się tragicznie – tuż przed śmiercią prosił, by ratowano jego ukochaną żonę, a nie jego samego.
Kobiela nie miał typowej aparycji amanta, lecz posiadał niezwykłą charyzmę, która przyciągała zarówno na ekranie, jak i w życiu prywatnym. Jego talent i inteligencja, połączone z magnetyczną osobowością, sprawiały, że trudno było oderwać od niego wzrok. Podobnie było z jego bliskim przyjacielem Zbigniewem Cybulskim, z którym współtworzył legendarny kabaret Bim-Bom. Los obu aktorów potoczył się jednak tragicznie, gdyż zginęli młodo w niewielkim odstępie czasu. Kobiela wyczuwał zbliżający się koniec – uważał, że życie u boku żony i rozwijająca się kariera są dla niego zbyt szczęśliwe. Jedyne, czego mu brakowało, to wymarzone dziecko. Jednak jedna nieprzemyślana decyzja i wypadek na tzw. „zakręcie śmierci” przekreśliły te plany.
Dzieciństwo i początki kariery
Bogumił Kobiela przyszedł na świat 31 maja 1931 roku w Katowicach, wywodząc się z rodziny o artystycznych korzeniach. Jego ojciec Ludwik Kobiela był cenionym literatem, który napisał dla synów książkę „Awantury i przygody, które przeżył figlarz Mody”. Bobek, jak nazywano młodego aktora, miał swoje dzieciństwo spędzone w podkrakowskim Tenczynku – miejscu, które na zawsze pozostało mu bliskie i stało się synonimem idealnego powietrza.
Chociaż początkowo zastanawiał się nad studiami ekonomicznymi, szybko odkrył, że prawdziwa droga leży w aktorstwie. W Szkole Teatralnej w Krakowie odnalazł swoje powołanie i poznał Zbigniewa Cybulskiego. Ich współpraca zaowocowała powstaniem kultowego Kabaretu Studenckiego Bim-Bom, a także wspólnymi występami w gdańskim Teatrze Wybrzeże. Ta dwójka była jak dwie przeciwne strony medalu – poważny, niemal melancholijny Cybulski i pełen energii i humoru Kobiela. Ich przyjaźń przerwała tragiczna śmierć Cybulskiego.
Kobiela zaczynał karierę teatralną, lecz szybko zdobył popularność w kinie, współpracując z legendarnymi reżyserami jak Andrzej Wajda, Wojciech Jerzy Has czy Andrzej Munk. Widzowie pokochali jego role, zwłaszcza w „Zezowatym szczęściu”, gdzie zagrał Jana Piszczyka, ale również w „Eroice” i „Rękopisie znalezionym w Saragossie”. Choć kojarzony głównie z komediowymi postaciami, jego talent był dużo głębszy i bardziej wielowymiarowy.
„Wrzucono go w ramy kiczu i prostego humoru, tymczasem był aktorem o ogromnym talencie dramatycznym, wybitnym, poszukującym i jeszcze wiele mógłby zaoferować, gdyby nie przedwczesna śmierć”
– pisała Magdalena Przyborowska w książce „Bogumił Kobiela. Sztuka aktorska”.
Miłość życia i rodzinne wyzwania
Choć Bogumił nie miał klasycznej urody amanta, kobiety doceniały jego bystrość i poczucie humoru. Szczególne więzi nawiązał z Magdaleną, którą poznał podczas wakacji nad Bałtykiem. Była wówczas studentką medycyny, a on przekroczył 30. rok życia, co w tamtych czasach czyniło go niemalże starym kawalerem. Pierwsze wrażenie Magdaleny było raczej sceptyczne, ponieważ Kobiela przyszedł na spotkanie w luźnych, nieatrakcyjnych ubraniach, ale szybko ją rozbawił i zyskał jej sympatię. Po wielu prośbach udało się namówić ją na randkę, a para szybko stworzyła związek i wyjechała razem do Warszawy.
Bobek, jak go nazywano, nie zwlekał z przejściem na kolejny poziom relacji i z bukietem kwiatów zjawił się u rodziców Magdaleny, gdzie oznajmił, że chce ją poślubić. Wiosną 1963 roku zawarli związek małżeński. Mimo że aktor kochał rodzinę, jego życie zawodowe było niezwykle intensywne i pełne rozjazdów. Sam tłumaczył, że nie umie zrezygnować ze sceny i wiecznie pędzi między planami filmowymi, teatrem i mediami, co oznaczało życie na walizkach i ciągłą pogoń za czasem.
Z wyjazdów pisał do żony pełne humoru i czułości listy, w których obdarowywał ją przezwiskami takimi jak „Biedronka”, „Ab” czy „Selerko”. Zapewniał o swojej ogromnej miłości i często powtarzał, że wolałby być dziesięć razy zdradzony, niż pozwolić, aby spotkało ją coś złego. Niestety, ich marzenie o dziecku nigdy się nie spełniło, co pozostawało źródłem smutku w ich związku.
Tragiczna seria wypadków i „zakręt śmierci”
Druga połowa lat 60. była złowieszczym okresem dla polskiego środowiska filmowego. Najpierw w tragicznym wypadku samochodowym zginął reżyser Andrzej Munk, potem doszło do śmierci Zbigniewa Cybulskiego, który zginął pod pędzącym pociągiem. W kwietniu 1969 roku zmarł także kompozytor Krzysztof Komeda po upadku z urwiska w Los Angeles. Stojąc nad grobem Cybulskiego, Kobiela miał przeczucie, że to on będzie następny. Ten strach nie opuszczał go aż do tragicznego wypadku.
Aby uciec od tych przygnębiających myśli i spędzić trochę czasu z ukochaną żoną, wybrali się 2 lipca 1969 roku nad morze sportowym BMW Kobieli. Pogoda nie dopisała, a gdy zobaczyli moknących na poboczu autostopowiczów, zdecydowali się ich podwieźć. Ta decyzja miała okazać się fatalna. Ludzie ci mieli spore bagaże, które przesunęły środek ciężkości auta. Do tego padał deszcz, a samochód wpadł w poślizg na słynnym wypadkowym zakręcie pod Buszkowem – miejscu znanym jako „zakręt śmierci”, gdzie wcześniej miały miejsce wypadki takich gwiazd jak Krzysztof Krawczyk czy Irena Santor.
„Samochód zjechał na drugi pas, przodem uderzył w tira. Głowa Bobka prawie wyleciała przez okno, a on sam został przygnieciony przez autostopowicza, który wbił go w kierownicę”
– wspomina Jerzy Gruza.
Początkowo wydawało się, że pasażerowie nie odnieśli poważnych obrażeń. Tylko żona miała lekkie urazy głowy i ręki. Jednak krwawiącej Magdalenie Kobiela polecił ratownikom pomóc jej, przekonując, że sam nic mu nie jest. Niestety, gdy dotarli do szpitala w Bydgoszczy, aktor nagle stracił przytomność. Okazało się, że ma krwotok wewnętrzny spowodowany pęknięciem wątroby. Został przetransportowany do kliniki w Gdańsku, gdzie przeszedł dwie operacje, lecz jego życie nie udało się uratować. Zmarł 10 lipca 1969 roku mając zaledwie 38 lat.
Śmierć Bogumiła Kobieli była szokiem dla całego środowiska filmowego i fanów. Został pochowany w ukochanym Tenczynku. Jego żona zamiast kwiatów na grobie kładzie kosze pełne grzybów, nazywając to lepszym upamiętnieniem – jak sądzi, Bobela też by taka forma ucieszyła. Po tragicznym wypadku nigdy już nie wyszła za mąż.
O jego talencie pisano jako o jednym z najbardziej obiecujących aktorów tragikomicznych swojej epoki, którego niespełnione obietnice wciąż pozostają w pamięci.
