Dziś przypadałby 60. jubileusz Joanny Kołaczkowskiej. Z tej okazji jej koledzy z kabaretu Hrabi podzielili się wzruszającym wpisem w mediach społecznościowych.
Joanna Kołaczkowska odeszła w nocy z 16 na 17 lipca 2025 roku. Jej pogrzeb odbył się 28 lipca. Teraz, w dniu jej wymarzonego święta, artyści z kabaretu Hrabi postanowili wspomnieć bohaterkę poprzez sentymentalny wpis.
Kabaret Hrabi wspomina Joannę Kołaczkowską: „Nauka życia bez Ciebie”
„Dziś byłoby 60 lat Twojego życia. Pewnie celebrowalibyśmy je podczas trasy, między występami w hotelowym pokoju. Jak każdego roku zastanawialibyśmy się długo nad prezentem – nigdy nie było to łatwe” – napisali w poście członkowie grupy.
„Ostatnim razem był to zestaw lekarski w pełnym wyposażeniu – idealny podarunek dla naszej Pani Doktor Queen. Trafiliśmy w sedno, bo od lat byłaś u nas ekspertem od medycyny. Po wieczorze spędzonym razem przy hotelowym stole wznosilibyśmy toast za Twoje zdrowie. Udawaliśmy troszkę zgranych, lekko przerysowanych podrywaczy, a Ty śmiałabyś się swoim charakterystycznym, szczerym śmiechem. To właśnie ten śmiech był najważniejszy – moment, gdy wszystko na świecie wydawało się na miejscu. Zamiast wina wolałabyś herbatę albo po prostu wrzątek, który zawsze byśmy załatwili. Nie zostawałabyś jednak długo, bo zawsze było coś do pracy – podcast do zmontowania, teksty Jagody Hyc do doszlifowania” – dodali.
„Następnego dnia pojawiłabyś się na śniadaniu lekko niewyspana, może trochę rozczochrana – nigdy nie przykładałaś wagi do porannej fryzury. Ale gdy docieraliśmy na miejsce występu, zaczynał się rytuał: makijaż, poprawki fryzury – wszystko dla widzów, którzy zawsze byli dla Ciebie najważniejsi” – wspominają.
„Bardzo tęsknimy za Tobą, ale uczymy się żyć dalej. Stawiamy na nowo garderobę pełną śmiechu, ostrożnie, trochę nieśmiało, ale coraz częściej zauważamy, że w tym śmiechu jest coś od Ciebie – jakbyś pozostawiła go nam na przechowanie. Dlatego dzisiaj, zamiast smutku, chcemy wznieść toast za wszystkie piękne chwile, które dzięki Tobie miały miejsce. Za Ciebie, Aśka. I za ten nieustannie obecny śmiech” – zakończyli artyści z Hrabi.
