Ostatnie wydarzenia w Szpitalu Południowym ponownie zwróciły uwagę społeczeństwa na zarobki w służbie zdrowia i kontrowersje związane z przyjmowaniem pacjentów poza kolejnością. Ten temat stał się głośnym elementem debaty publicznej i znalazł się pod lupą rządzących. W całej dyskusji często zapominamy jednak o codziennej pracy lekarzy i pielęgniarek oraz o tym, jak naprawdę wygląda opieka nad pacjentami.
Warto pamiętać, że placówki medyczne znacznie się różnią pod względem jakości usług i standardów, do których starają się dążyć. Niestety, nie zawsze udaje się je w pełni spełnić, co przekłada się na różnorodność doświadczeń pacjentów.
Międzynarodowy personel w polskich szpitalach
Osobiście spędziłem ponad tydzień w poznańskim Szpitalu Wojewódzkim. Trafiłem tam z wysoką gorączką i nadzieją na szybkie wyleczenie. Szybkie badania wykazały u mnie sepsę, więc trafiłem na oddział. Dość ciekawym doświadczeniem była obecność różnych narodowości w personelu – lekarka, która mnie diagnozowała, miała nazwisko sugerujące hiszpańskie lub portugalskie pochodzenie, a pośród personelu byli medycy z Ukrainy, Białorusi oraz Azji Południowo-Wschodniej. Wszyscy mówili dobrze po polsku, co warunkuje jakość opieki.
Według informacji z 2024 roku w polskiej służbie zdrowia zatrudnionych jest ponad 9,3 tysiąca obcokrajowców – lekarzy i pielęgniarek. Z danych wynika, że 2783 cudzoziemców oraz 438 obywateli UE posiada formalne uprawnienia do zawodu na terenie Polski.
Łącznie medycy z zagranicy pochodzą ze 101 krajów, najliczniej reprezentowani są Ukraińcy. Dzięki uproszczonym procedurom uzyskania zgody na pracę mogą pracować tu legalnie, choć do maja 2026 roku muszą udowodnić biegłość w języku polskim na poziomie co najmniej B1.
W 2024 roku komisja Naczelnej Izby Lekarskiej przeprowadziła prawie 2 tysiące egzaminów potwierdzających znajomość języka polskiego wśród lekarzy cudzoziemców – to znaczący wzrost w porównaniu do lat wcześniejszych.
„To pokazuje, jak bardzo istotne jest, aby lekarz mógł swobodnie komunikować się z pacjentem, co jest fundamentem bezpiecznego leczenia” – mówiła przewodnicząca komisji ds. egzaminów językowych Mery Topolska-Kotulecka.
Dodała także, że zdarzają się przypadki, gdy lekarze mimo już dwóch lat pracy nie zdają egzaminu z języka, co stanowi ryzyko dla pacjentów. Jej zdaniem wymogi językowe w Polsce są bardziej surowe niż standardy europejskie, dlatego konieczne jest dobre przygotowanie kandydatów.
Problemy z komunikacją i codzienna troska o pacjentów
W trakcie mojego pobytu nie napotkałem poważnych trudności językowych, a lekarze i pielęgniarki byli pomocni i profesjonalni. Zostałem poddany nie tylko leczeniu, ale także dodatkowym badaniom, co świadczy o kompleksowym podejściu do mojej opieki. Pewne drobne nieporozumienia dotyczące transferu na inną salę czy diety wegetariańskiej udało się szybko rozwiązać. Interesujące było to, że szpital oferował różne diety, choć brakowało opcji laktoowowegetariańskiej, za to dostępna była dieta wegańska.
Wysokie zarobki – czy naprawdę zasłużone?
Podczas tygodnia hospitalizacji wielu pacjentów zmieniało się na sali, a niektórzy przebywali tu tygodniami, wymagając stałej opieki i pomocy w podstawowych czynnościach – również z osobami opornymi, które nie zawsze chciały współpracować. To uświadamia, jak bardzo wymagająca jest praca pielęgniarek, która choć jest ich obowiązkiem, to wymaga dużej siły, zaangażowania i cierpliwości.
„Nie usprawiedliwiam tym samym bardzo wysokich wynagrodzeń, zwłaszcza w niektórych placówkach, ale pokazuję, że praca pielęgniarska zasługuje na większe uznanie” – komentuje sytuację autor.
Oczywiście, trudno nie zauważyć patologii i incydentów, jakie zdarzają się w systemie zdrowotnym, lecz tego rodzaju problemy mają miejsce w każdej branży. Pytanie, czy rządowe plany ograniczenia wynagrodzeń to właściwa droga?
Z najnowszych danych wynika, że w Polsce uprawnienia do wykonywania zawodu ma ponad 153 tysiące lekarzy oraz 219 tys. aktywnych pielęgniarek. Minimalne wynagrodzenie brutto pielęgniarek od lipca 2024 roku wynosi ponad 8,3 tys. złotych, ale specjalistki i absolwenci wyższych studiów mogą otrzymać nawet dwa razy tyle.
W przypadku lekarzy pensje bywają bardzo zróżnicowane, nierzadko budząc kontrowersje. Mediana zarobków osób z dyplomem magistra i specjalizacją wynosi ponad 15 tys. zł brutto, a maksymalne kwoty sięgają 24 tys. zł.
Perspektywy są różne – pracownicy narzekają na brak przerw, brak komfortu do spożywania posiłków i cały czas napiętą atmosferę. W opinii jednej z pielęgniarek na dyżurze bywa tak napięto, że nie ma nawet chwili na odpoczynek, co ilustruje trudność zawodu i realia pracy.
W tym całym sporze często brakuje głosu pacjentów – przecież to oni są najważniejszymi odbiorcami usług medycznych. Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że opieka szpitalna była na dobrym poziomie, choć system ma też inne niedociągnięcia: przedłużające się kolejki w poradniach czy problemy z dostępem do specjalistów.
Na ostateczny obraz jakości ochrony zdrowia wpływa wiele czynników, a kwestia płac jest tylko jednym z nich. Przyszłość pokaże, jak wprowadzone zmiany wpłyną na codzienną pracę i komfort pacjentów.
