Właśnie obejrzałam "27. Mazurską Noc Kabaretową" i muszę się z wami podzielić swoimi odczuciami. Co mnie tak rozczarowało? Zapraszam do wspólnej analizy.
10 lipca TVP2 pokazała w ramach "27. Mazurskiej Nocy Kabaretowej" cykl skeczy pod nazwą „Muszkieterowie Kabaretu”. Głównymi autorami byli Jerzy Kryszak, Marcin Wójcik oraz Marcin Daniec, którzy prowadzili wydarzenie odbywające się w amfiteatrze nad malowniczym jeziorem Czos w Mrągowie. Wśród zaproszonych gości znaleźli się także: Andrzej Grabowski, Zdolni i Skromni, Kabaret Chyba, Kabaret Małżeński, Kabaret Ani Mru-Mru, Kabaret Zachodni oraz Trzecia Strona Medalu. Całość trwała ponad trzy godziny i była dostępna na bilety. Materiały pokazały pełne widownie, jednak zastanawiam się, co pchnęło widzów do kupna wejściówek? Chociaż mam swoje przypuszczenia.
27. Mazurska Noc Kabaretowa – obietnice a rzeczywistość
Nasza kabaretowa tradycja jest bogata i wciąż żywa. Polacy z sentymentem wspominają takie formacje jak Kabaret Starszych Panów, Dudek, Tey z Bohdanem Smoleniem czy Pod Egidą. Również duet Wojciecha Manna i Krzysztofa Materny cieszył się ogromnym uznaniem. Współczesne grupy próbują dorównać wielkim klasykom, lecz im to niestety nie wychodzi – a właśnie "27. Mazurska Noc Kabaretowa" jest tego smutnym przykładem (podobnie jak regularne kabaretowe programy na Polsacie).
Wyraźnie widać, że wielu dzisiejszych kabareciarzy brakuje świeżości i oryginalności. Żeby nie być gołosłowną, podzielę się spostrzeżeniami dotyczącymi skeczy wyemitowanych w TVP podczas tej imprezy. Kabaret Ani Mru-Mru, który kiedyś zdobywał ogromną popularność, pokazał scenkę między ojcem a synem, gdzie młodszy liczył na spadek po rzekomo umierającym rodzicu. Skecze opierały się na dwuznacznych i często rubasznych żartach serwowanych przez Marcina Wójcika jak z rękawa. Czy budziły kontrowersje? Raczej nie. Problem tkwił jednak w ich monotonnym i pozbawionym energii wykonaniu, które skutecznie znudziło widza.
Kabaret Małżeński przedstawił z kolei scenkę w stylu "przychodzi baba do lekarza", gdzie lekarzem był weterynarz. Po dawce nijakiego humoru serwowanego przez Ani Mru-Mru liczyłam, że ta forma poprawi humor. Zawiodłam się jednak już na początku, ponieważ żart dotyczący wzrostu Jarosława Kaczyńskiego spotkał się z ciszą na widowni – żadnych śmiechów czy oklasków.
„Pani Prezes, jak na prezesa jest pani wysoka i ma pani ładniejszego kotka.”
– "bawił" się aktor wcielający się w weterynarza. Niezbyt spektakularnie, prawda?
Nadzieję, że coś się poprawi przyniosły występy Andrzeja Grabowskiego i doświadczonego Marcina Dańca. Niestety – też bez sukcesu. Grabowski wygłosił długi i niestety nudny monolog o krewnym z zanikiem pamięci, który miał być polem do żartów słownych i sytuacyjnych. Publiczność zareagowała nieco żywiej, lecz daleko temu było do wybuchów śmiechu. Marcin Daniec postawił na suchary, które okazały się starymi, już wyeksploatowanymi dowcipami. Kabareciarz żartował m.in. ze śmierci Hanki Mostowiak oraz uśmiercenia Ryśka Lubicza z "Klanu". Ten rodzaj humoru nijak trafia do dzisiejszych odbiorców.
Potencjał zmarnowany na scenie
Sporą ciekawostkę stanowił otwierający wydarzenie skecz Zdolnych i Skromnych oparty na grach słownych, który krytykował mnemotechniki. Niestety, postawili na powtarzanie stereotypów, głównie o męskiej niezaradności – faceta, który nie potrafi właściwie zrobić zakupów, załatwić formalności czy odebrać dziecka z przedszkola.
Podobną konwencję wybrała Trzecia Strona Medalu, która skupiła się na stereotypowym podziale obowiązków domowych na "męskie" i "damskie". Zamiast bawić się tym absurdem, kabareciarze jedynie go powielili, a na dodatek wplątali motyw alkoholu. Mężczyźni narzekający "na swoje baby" musieli oczywiście robić to przy kieliszku. Całość zakończył dowcip, gdzie kobieta wysyła swego partnera nie na przegląd samochodu, lecz do… ginekologa. Cóż za błyskotliwa puenta. Jak powiedział klasyk: "śmiechom nie było końca" – ale chyba tylko ironicznie.
Po takiej dawce nijakich dowcipów czułam, że zmarnowałam cenne minuty życia. Czemu zatem dziś ludzie nadal oglądają kabarety? Przypuszczam, że szukają lekkiej rozrywki i tekstów, które celnie wytykają absurdy świata oraz ludzkie wady, również te zasłyszane z własnego otoczenia. Kabaret ma przecież sens i może rzeczywiście bawić, czego dowodem pozostaje choćby niezapomniana Joanna Kołaczkowska – potrafiła rozbawić i przynieść widzom odprężenie. Niestety podczas "27. Mazurskiej Nocy Kabaretowej" tego zabrakło.
