Bywa tak, że osoby bliskie rodzinie zaczynają nazywać się babcią lub dziadkiem, mimo że formalnie nie pełnią tych ról. Jedna z mam podzieliła się swoim zmaganiem z podobną sytuacją, która ją bardzo męczy i budzi wątpliwości.
Na popularnej grupie facebookowej dla mam, kobieta zwróciła się o pomoc w sprawie, która może wydawać się drobnostką, ale dla niej ma duże znaczenie. Ma dwuletnią córkę, jedyną wnuczkę w rodzinie. Poza jej biologiczną mamą, będącą prawdziwą babcią dziewczynki, jest również bardzo blisko związana z ciocią i wujem, którzy nie mają własnych dzieci. Tuż po narodzinach dziecka właśnie oni zaczęli mówić o sobie jako o babci i dziadku. Matka dziecka początkowo nie reagowała, jednak dziś przyznaje, że był to błąd.
„To mnie naprawdę przytłacza”
Kobieta zauważa, że jej córka coraz lepiej rozumie otaczający ją świat, a ona sama już tłumaczy jej, kto jest babcią, a kto dziadkiem. Dla niej jest to szczególnie ważne, bo dziecko ma tylko jedną prawdziwą babcię – swoją mamę. Tata matki oraz teściowie zmarli, więc biologicznych dziadków brak.
„Poradźcie, proszę, jak przekazać, żeby używali terminów 'ciocia’ i 'wujek’. Martwię się, że mogą się tym poczuć dotknięci, ale szczerze mówiąc, bardzo mnie to obciąża” – wyznaje na zakończenie swojego wpisu.
„Dodatkowi dziadkowie to ogromne szczęście”
Wkrótce pod wpisem pojawiło się wiele komentarzy. Większość internautek nie widziała w tym żadnego problemu i zachęcała autorkę, by spojrzała na tę kwestię z punktu widzenia dziecka.
„Moja babcia wyszła za mąż ponownie, gdy byłam dzieckiem, i jej nowy mąż stał się dla mnie dodatkowym dziadkiem. To dla mnie szczęście, zwłaszcza że mój drugi dziadek już nie żyje. Jeśli to dla ciebie problem, pomyśl, jak wiele dzieci nie ma nawet jednej takiej osoby, która ich kocha” – podkreśla jedna z mam.
Dla wielu komentujących istotą jest przede wszystkim bliska relacja i zaangażowanie, a nie formalne nazewnictwo.
„Nie wiem, jak sobie z tym poradzisz”
Nie zabrakło także osób o bardziej ironicznych opiniach, które kwestionowały sens całej dyskusji. Jedna z internautek żartobliwie zauważyła, że jeśli dziecko zacznie nazywać „ciocią” opiekunkę przedszkolną, wtedy nie będzie już tak łatwo.
Inne kobiety podzieliły się swoimi doświadczeniami.
„Ja nie dostrzegam problemu. Zwłaszcza że moja synowa nie ma już dziadków i moja chrzestna mówi do niego ‘ciocia-babcia’. Kiedyś na wsi każda starsza pani to była ciocia albo babcia – i nikt się tym nie przejmował” – wspomina jedna z użytkowniczek.
Pojawiły się również głosy sugerujące bardziej wyważone rozwiązanie: zamiast zmieniać zachowanie dorosłych, można tłumaczyć dziecku, kim są naprawdę, oraz dlaczego niektóre osoby wolą określenia „ciocia” i „wujek”.
„Nie rozumiem, dlaczego to dla ciebie problem? Wytłumacz dziecku, że to nie są dziadkowie, ale oni chcą, by tak ich nazywano – i wszyscy będą zadowoleni” – radzi jedna z komentujących.
A Ty, jakie masz zdanie na ten temat? Zachęcamy do dzielenia się własnymi historiami i przemyśleniami.
