Katarzyna Grochola to jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich pisarek, której książki biją rekordy popularności. Jednak pomimo sukcesów literackich, autorka przyznaje, że jej emerytura nie jest wysoka i nie wystarczyłaby na pokrycie wszystkich codziennych wydatków.
Znana przede wszystkim z cyklu z bohaterką Judytą, zaczynającego się od powieści „Nigdy w życiu”, która doczekała się także adaptacji kinowej, Grochola ma na swoim koncie również serię „Zaginiony” oraz wiele innych powieści obyczajowych. Mimo to, jak sama wyznała, świadczenia emerytalne pozostawiają wiele do życzenia.
„Emerytura to zaledwie symboliczna kwota” – mówi pisarka
W rozmowie z mediami Katarzyna Grochola otwarcie wyjawiła, że od około dziesięciu lat jest na emeryturze, ale nie zwalnia tempa i nadal aktywnie pracuje. Jednak sama emerytura, którą otrzymuje, jest tak niska, że nie pokryłaby nawet podstawowych opłat.
„Pracowałam całe życie i mam wypracowaną emeryturę w wysokości 1880 zł. W zasadzie to renta inwalidzka. Za taką kwotę raczej nie dałabym rady opłacić wszystkich rachunków” – mówi z rozbrajającą szczerością.
Jednak dodaje, że cieszy ją fakt, iż może zarabiać na tym, co naprawdę kocha robić. „Mam jeszcze wiele planów, marzeń i pomysłów na kolejne książki, dlatego nie chcę się zbyt martwić emeryturą. Najbardziej współczuję tym, którzy mają niskie świadczenia i brakuje im zdrowia lub możliwości, by dorobić na lepsze życie” – podkreśla Grochola.
Co kupiłaby sobie, gdyby była bogata? Zaskakująca odpowiedź pisarki
Kilka miesięcy temu podczas wywiadu z Marzeną Rogalską w Radiu Złote Przeboje, Katarzyna Grochola wyjawiła, co sprawiłoby jej radość, gdyby miała więcej pieniędzy. Na pytanie prowadzącej o materialne marzenia, autorka zaskoczyła odpowiedzią.
„Obiecałam sobie, że jak kiedyś będę bogata, kupię sobie dwa kilo wędzonych żeberek i ugotuję je” – zdradziła z uśmiechem Grochola, wywołując śmiech u rozmówczyni.
Opowiadała dalej, że choć jej apetyt na te wędzone żeberka był ogromny, okazało się, że w środku praktycznie ich nie było. Po tym doświadczeniu unika tego przysmaku, ale czasami do niego wraca. „Nadmiar to nienasycenie” – żartobliwie dodała pisarka.
