Dorota Wellman postanowiła uchylić rąbka tajemnicy na temat swojego długoletniego małżeństwa. W szczerej rozmowie podzieliła się refleksjami na temat partnerstwa i sekretów, które pozwalają jej relacji przetrwać przez dekady.
Prezenterka jest żoną Krzysztofa Wellmana od 1988 roku. Mąż Doroty to ceniony fotograf i fotosista, który współpracował z największymi polskimi reżyserami, takimi jak Krzysztof Kieślowski, Juliusz Machulski czy Władysław Pasikowski. Choć zwykle chroni swoją prywatność, tym razem zdecydowała się opowiedzieć o sile swojego związku oraz roli, jaką jej partner odgrywa w jej życiu.
Mocne wsparcie i zrozumienie od partnera
Dziennikarka pojawiła się niedawno w podcaście „W trójkącie”, gdzie w rozmowie z Gabrielą Gargaś i Weroniką Michalczyk przyznała, że dzięki mężowi ma możliwość realizowania się na różnych płaszczyznach. „Myślę, że miałam szczęście na początku, gdy dobrałam sobie mądrego partnera. Dla wielu może być już za późno, ale ja miałam to szczęście, że mój mąż dawał mi przestrzeń i czas wolny”, podkreśliła, dodając, że jej mąż aktywnie angażuje się także w wychowanie dzieci.
„Mój mąż, oprócz bycia moim mężem, jest świetnym partnerem. Wiedział, że kobieta potrzebuje jego wsparcia i zaangażowania w obowiązki wychowawcze”, tłumaczyła z wdzięcznością.
Dorota zwróciła również uwagę, że oboje z mężem dbają o to, aby mieć czas tylko dla siebie. „Mąż rozumiał, jak bardzo potrzebuję chwil na oddech, i dawał mi tę przestrzeń. Ja również szanowałam jego potrzebę czasu dla siebie. Nasz podział obowiązków był naprawdę dobrze zorganizowany”. Podkreśliła, jak ważne jest umiejętne komunikowanie swoich potrzeb i otrzymywanie wsparcia bez poczucia winy.
O podejściu do zazdrości i niełatwym temperamencie
W innym wywiadzie Dorota z humorem mówiła, że jedynie ktoś tak cierpliwy jak jej mąż mógł z nią wytrzymać tyle lat.
„Mój mąż nosi aureolę nad głową już teraz, a pewnie wkrótce zostanie zabrany do nieba”
– żartowała w rozmowie z magazynem „Kobieta i Życie”.
Zapytana o zazdrość, przyznała: „Nie mam czasu na zazdrość. W pełni ufam mojemu mężowi, a jeśli coś ma się wydarzyć, to się wydarzy. Wiem też, że nie znajdzie drugiej takiej jak ja”. Takie podejście pozwala jej cieszyć się długoletnim związkiem w spokoju i wzajemnym szacunku.
