W Niemczech zapadła ważna decyzja, która ucieszy samotne matki korzystające z anonimowego dawstwa nasienia. Sąd w Bremie przyznał im prawo do pobierania zaliczek alimentacyjnych na dzieci poczęte dzięki dawcy.
Ta decyzja to efekt wygranej czterech kobiet, które od teraz mogą liczyć na wsparcie ze strony państwa z funduszu alimentacyjnego, w sytuacji gdy drugi rodzic nie partycypuje w kosztach wychowania dziecka.
Kontrowersje wokół nierównego traktowania
Jedna z matek, która uczestniczyła w walce o te świadczenia, otwarcie wyraziła swoje niezadowolenie wobec nierównego podejścia wobec dzieci z anonimowego dawstwa. Podkreśliła, że dzieci poczęte w wyniku krótkotrwałych związków otrzymują alimenty, a jej córka wychowana jest bez tego wsparcia.
„Jak może istnieć równość, gdy dzieci z przypadkowych znajomości mają zapewnioną pomoc, a moje dziecko jest w ten sposób pomijane?” – pytała w programie "Bunten un Binnen".
Wcześniejszy wyrok z 2013 roku wydany przez Federalny Sąd Administracyjny w Lipsku dawał państwu prawo do odmowy takich świadczeń, argumentując, że to matka jest odpowiedzialna za brak możliwości ustalenia ojcostwa przy anonimowym dawstwie.
Zmiany w niemieckim prawie
Sytuacja zmieniła się w 2018 roku, kiedy to w Niemczech wprowadzono rejestr dawców nasienia, dając dzieciom możliwość poznania swojego biologicznego ojca. To nowe prawo stało się podstawą do zmiany decyzji sądu w Bremie, który zobowiązał miasto do wypłacania zaliczek alimentacyjnych tym samotnym matkom.
Warto dodać, że te wyroki nie są jeszcze ostateczne – władze Bremy mają prawo się od nich odwołać, a w przypadku dalszych sporów możliwe jest skierowanie sprawy do Federalnego Sądu Administracyjnego.
Unijne regulacje wobec „superdawców”
Problematyka dawstwa nasienia nie ogranicza się jednak tylko do kwestii alimentów. Unia Europejska planuje wprowadzenie ograniczeń dotyczących liczby potomstwa, jakie może spłodzić jeden dawca nasienia lub komórek jajowych. Celem jest zapobieganie zjawisku tzw. "superdawców" – osób, które zostały rodzicami biologicznymi olbrzymiej liczby dzieci.
Inicjatywa ta wyszła od szwedzkich i belgijskich ministerstw zdrowia, a poparły ją również Francja, Węgry, Holandia i Hiszpania. Najsłynniejszy z nich, bohater dokumentu "The Man with 1000 Kids", Jonathan Jacob Meijer, jest ojcem co najmniej 550 dzieci, z czego wiele poczęło się w holenderskich klinikach.
Choć Holandia od 1992 roku posiada ustawę ograniczającą liczbę potomków dawcy do 25, to przepisy o ochronie prywatności utrudniają kontrolę i egzekwowanie tych limitów.
