Katarzyna Glinka przez lata była kojarzona z energiczną i otwartą osobą, lecz za kulisami zmagała się z trudnymi emocjami oraz uczuciem przeciążenia. Dopiero niedawno odkryła, co stoi za jej odmiennymi reakcjami i dzięki temu spojrzała na siebie zupełnie inaczej. Teraz otwarcie mówi o przełomowym odkryciu, które zmieniło jej sposób myślenia o sobie samej.
Na co dzień aktorka działała na pełnych obrotach, pogodzając życie zawodowe z prywatnym. Mimo to często towarzyszyło jej uczucie wyczerpania, którego nie potrafiła wyjaśnić. Nie rozumiała, dlaczego potrzebuje więcej czasu na odpoczynek niż inni i dlaczego codzienne czynności tak ją przytłaczają. Swoją historię opisała w książce napisanej wraz z Urszulą Struzikowską-Marynicz, w której dzieli się drogą do samopoznania.
Katarzyna Glinka zaczęła obserwować swoje reakcje
W lekturze, fragmenty której zostały udostępnione w mediach, pojawia się opis nasilających się trudności, jakie Glinka doświadczała. Coraz bardziej irytowały ją nawet najmniejsze dźwięki i chaos wokół. Aktorka wyjaśnia: „Najmniejszy szelest, rytm bębenka syna, stukot palców, ostre dźwięki, nieuporządkowane ubrania czy kuchnia – wszystko to wywoływało we mnie uczucie, że zaraz eksploduję”.
Postanowiła uważniej przyjrzeć się swoim odczuciom i odkryła, że regeneracja w ciszy i samotności jest dla niej niezwykle ważna. Chociaż na początku trudno jej było się do tego przyznać, zrozumiała, że potrzebuje czasem przerwy od spędzania czasu z dziećmi. „Dzięki trosce o siebie, rano mogę być mamą pełną radości i energii na wspólne zabawy. Gdy zaczynasz akceptować swoje granice i szanować je, zmienia się całe życie” – podkreśla aktorka.
Odkrycie syndromu osoby wysoko wrażliwej odmieniło jej życie
Podczas własnego procesu odkrywania siebie, Glinka natrafiła na termin określający osoby wysoko wrażliwe (WWO). „Dowiedziałam się, że wysoka wrażliwość to cecha układu nerwowego, która powoduje większą czułość na bodźce niż u przeciętnej osoby” – opowiada. Opis idealnie pasował do jej doświadczeń, dlatego zdecydowała się na test potwierdzający to przypuszczenie. Gdy okazało się, że odpowiedziała twierdząco na wszystkie pytania, poczuła ogromną ulgę. „Nie jestem nienormalna – tak po prostu funkcjonuje mój organizm, że na przykład silnie reaguję na głośne dźwięki i potrzebuję samotności. Ta wiedza zmienia perspektywę i pozwala przestać się obwiniać” – wyjaśnia.
