Dokładnie 41 lat temu w Polsce odbył się pierwszy rodzinny poród. Paweł Fijałkowski, syn legendy porodów rodzinnych, doktora Włodzimierza Fijałkowskiego, musiał sięgnąć po niezwykły sposób, aby towarzyszyć żonie podczas porodu. W ten wyjątkowy dzień na świat przyszła ich córka, Monika.
Kiedyś widok ojca stojącego pod szpitalnym oknem i wypatrującego żony był częstym zjawiskiem. Jednak 10 czerwca 1983 roku w łódzkim szpitalu im. Madurowicza wydarzyło się coś przełomowego – zorganizowano pierwszy w Polsce poród rodzinny, który całkowicie zmienił podejście do obecności ojca przy narodzinach dziecka.
Rewolucja na porodówce – pierwsze rodzinne narodziny w Polsce
Jeszcze do lat 80. XX wieku ojcom nie wolno było wchodzić na sale porodowe. Paweł Fijałkowski jednak postanowił nie pozwolić, aby biurokratyczne bariery przeszkodziły mu w byciu przy żonie. Wiedział, jak bardzo jest to ważne dla niej.
„Był opór. Mój ojciec próbował załatwić to od strony portiera. Gdy już wszedłem na górę, odmówiono mi wejścia, bo nie miałem właściwego stroju i nie mogłem przyjść ubrany w zwykłe ubranie. Zostałem więc na korytarzu bezradny. Po latach przyznaję, że włamałem się do pokoju lekarskiego i ubrałem się w strój lekarza” – wspomina Paweł tamten pamiętny dzień.
Ich córka Monika urodziła się 10 czerwca 1983 roku o godzinie 7:30. Szpitalna kronika opisuje to wydarzenie jako naturalny poród, w którym rodzice wspólnie współpracowali z siłami natury.
Warto podkreślić, że dziadek Moniki, dr Włodzimierz Fijałkowski, był pionierem porodów rodzinnych w Polsce i założył pierwszą w kraju szkołę rodzenia. Już w latach 60. XX wieku promował ideę, w której ojciec ma prawo uczestniczyć w tym wyjątkowym momencie.
Dlaczego poród rodzinny to obecność, która zmienia wszystko?
Obecność bliskiej osoby na porodówce dodaje rodzącej kobiecie otuchy i pewności siebie. Partner czy mama potrafią ukoić nerwy oraz pomóc się odprężyć w trudnych chwilach. Mężczyźni, którzy biorą udział w narodzinach dziecka, zyskują szczególne więzi z noworodkiem, co często przekłada się na ich bardziej zaangażowaną i czułą postawę w dalszym wychowaniu.
Badania potwierdzają, że ojcowie doświadczający porodów rodzinnych są bardziej świadomi potrzeb dziecka, chętniej go wspierają oraz są bardziej empatyczni i wyrozumiali.
Trzeba jednak pamiętać, że poród to nieprzewidywalne wydarzenie i planowanie obecności bliskich osób powinno być elastyczne. Mogą zdarzyć się sytuacje, kiedy np. partner, który miał być przy porodzie przez cały czas, w pewnym momencie zdecyduje się wyjść lub odwrotnie – ten, który początkowo nie miał uczestniczyć, zostanie do końca.
