Jesteś osobą wyjątkowo wrażliwą i empatyczną, która nie potrafi podporządkować się sztywnym społecznym normom? Czujesz się często jak outsider? To może oznaczać, że należysz do grupy osób zwanych dziećmi indygo, które według niektórych teorii przyszły na świat, aby wprowadzić zmiany w świecie. Niestety, wielu dorosłych indygowców nie zdaje sobie z tego sprawy, co powoduje kłopoty ze zrozumieniem samych siebie i własnych emocji.
„Dzieci indygo zaczęły przychodzić na świat pod koniec II wojny światowej, a ich liczba rosła zwłaszcza w latach 70. i 80.” – tłumaczy psycholog Esther Morales Leon. Wielu dorosłych, którzy mają trudności z odnalezieniem się w dzisiejszym świecie oraz z akceptacją powszechnych zasad, może właśnie należeć do tej wyjątkowej grupy. Nazwa „indygo” pochodzi od koloru aury, która – według zwolenników ruchu New Age – miała otaczać te osoby, symbolizując bliskość do duchowości i niesamowity potencjał. Te osoby mają być ratunkiem w obliczu nadchodzących zagrożeń. Według Nancy Ann Tape, która ukuła ten termin, dzieci indygo zdarzają się niezwykle rzadko – na około pięć tysięcy badanych przypada tylko jeden taki przypadek. Czy ty też uważasz, że to może być właśnie ty?
Jak rozpoznać dorosłe dziecko indygo? Oto ich cechy
Termin „dzieci indygo” nie ma poparcia naukowego, lecz w ramach ruchu New Age opisuje osoby, które nigdy nie zatraciły swojej pierwotnej wrażliwości i niezwykłych zdolności. To ludzie obdarzeni wyjątkową intuicją, głęboką empatią oraz silnym sprzeciwem wobec obowiązujących sztywnych reguł. Często są postrzegani jako buntownicy, którzy nie potrafią podporządkować się ogólnie ustalonym normom.
Dorosłym dzieciom indygo nie zawsze było łatwo odnaleźć się w dzieciństwie – byli uważani za dziwnych i wyobcowanych. Sprawdź, czy rozpoznajesz u siebie poniższe cechy:
- posiadają wyjątkową inteligencję i silnie rozwiniętą intuicję,
- mówią otwarcie i bezpośrednio, nie ukrywając swojej prawdy,
- charakteryzują się kreatywnością i ogromem pomysłów,
- nie akceptują zasad i nie uznają autorytetów bez namysłu,
- mają wysokie poczucie własnej wartości i niewielkie, ale dobrane grono przyjaciół,
- mają trudności z wykonywaniem rutynowych, prozaicznych zadań, ponieważ pragną zajmować się czymś bardziej ambitnym.
Indygo postrzegają świat inaczej – zaakceptuj to, zamiast walczyć!
Dorosłe dzieci indygo często już od najmłodszych lat odczuwały, że różnią się od rówieśników czy kolegów z pracy. Ich spojrzenie na problemy i codzienne sytuacje jest odmienne, co utrudnia im przystosowanie się do powszechnie narzuconych wzorców życia. Nie tolerują powierzchowności czy niedbałości, oczekując od innych pełnego zaangażowania. To dlatego często wolą pracę indywidualną lub kierownicze stanowiska, choć potrafią też współdziałać w grupie na własnych warunkach.
Najlepszym wyjściem dla dorosłych indygowców jest pełna akceptacja swojej oryginalności i zaprzestanie bezcelowej walki o dopasowanie się do otoczenia. To właśnie dzięki temu odkryją swój prawdziwy potencjał i przestaną czuć się zagubieni.
