W Warszawie odbyły się uroczystości pogrzebowe Janusza Michaowskiego, które zgromadziły tłumy artystów oraz bliskich zmarłego. To wyjątkowe słowa Borysa Szyca wywołały największe emocje wśród uczestników ceremonii.
11 czerwca Telewizja Polska przekazała informację o śmierci Janusza Michaowskiego. 22 czerwca w kościele środowisk twórczych na placu Teatralnym w Warszawie miała miejsce msza żałobna. Oprócz rodziny aktora obecni byli liczni przedstawiciele branży artystycznej, którzy pragnęli oddać mu hołd. Janusz Michaowski został pochowany obok swojej żony.
Artystyczne pożegnanie Janusza Michaowskiego. Borys Szyc w emocjonalnym wystąpieniu
Na ceremonii nie zabrakło takich osobistości jak Maja Komorowska, Magdalena Zawadzka, Wiesław Komasa, Maciej Englert czy Piotr Garlicki. Po mszy uczestnicy przeszli na Powązki Wojskowe, gdzie o godzinie 12:00 kondukt żałobny ruszył w kierunku Alei Zasłużonych, gdzie spoczął Michaowski. Leży tam u boku swojej żony Izabeli Cywiskiej – reżyserki teatralnej i byłej minister kultury.
Silne wrażenie wywarły odczytane słowa Borysa Szyca, który współpracował z Michaowskim w Teatrze Współczesnym.
„Odszedł Janusz Michaowski. Wybitny aktor, piękna postać artystyczna, ale przede wszystkim cudowny człowiek. Bardzo go ceniłem”
– pisał aktor, podkreślając, jak ważną rolę odegrał Michaowski w jego życiu. Wspominał też wspólne projekty teatralne:
„Miał w sobie spokój i mądrość, a także doskonałe poczucie humoru i ciepło, które przyciągało wszystkich do niego”
– dodał. Na końcu wyznał z głębokim żalem:
„Teraz słyszę w głowie jego głos. Zostanie ze mną na zawsze. Będę tęsknił, Januszku”
Rodzina i bliscy żegnają wyjątkowego człowieka: „Dobry, skromny i serdeczny”
Janusz Michaowski był znany nie tylko z dokonań scenicznych, ale też z miłości do poezji i teatru. Z zamiłowaniem odnawiał stare przedmioty, przywracając im dawną świetność. W oczach swoich bliskich pozostanie przede wszystkim wrażliwym, utalentowanym i pełnym ciepła człowiekiem.
„Był niezwykle czułym mężem, dobrym, skromnym, serdecznym i mądrym człowiekiem, pełnym łagodności i życzliwości. Zawsze okazywał szacunek i troskę dla innych. Tworzył wielkie role teatralne, pięknie recytował poezję i z pasją opowiadał o teatrze. Miał dar przywracania piękna starym rzeczom. Stał nam się bardzo bliski, Janusz”
– żegnali go ze wzruszeniem najbliżsi z rodziny Zamilskich.
